ای شبی را روز کرده بندگان
تنگنا بس حبس ها بس ماندگان
با شکنجه بسته در زندان ها
بندهایی آهنین بر دست و پا
بس چه دژخیمان عذابی می دهند
زیر پا با ضربه ها له می کنند
وضع و حالی را که بینی نا خوشی
قطعه اعضا قطعه بینی لا خوشی
تنگ آمد زندگی زندانیان
از حیاتی حبس دیدند ناگران
با چنان حسرت نگاهی کرده اند
هر که را ناظر چه آهی کرده اند
تنگ آمد زندگی بر این کسان
لا زیانی سود در رنجی نهان
من در آن ما بین در جودی کرم
بس رفاهی دیده ام رحمت برم
ای منزه پاک ای پروردگار
مطلقی غالب تویی ای کردگار
بردباری قادری مطلق خدا
ذات پاکت را پرستم ربنا
رحمتی بخشیده ای بر کائنات
بر محمد آل او رحمت حیات
شکر گویم با عبادت کردگار
یاد آرم عهد خود را ربنا
ارحم الراحم تویی ای ربنا
سیدی مؤلای مایی ای خدا
بندگان شب را سحر کردند هان
روز و شب آید چه کاری می توان
سرنوشت تکرار یکسان ای خدا
لا تنوع زندگی ثابت دلا
هر طرف آید بلایی مبتلا
دوستان یاران شدند از او جدا
ناظری حاضر که یارایی دهند
از بلا سختی دلا ما را رهند
در اسارت فقر و ذلت ماندگان
کافرانی دشمنان ای دل فغان
در سیه چالی و سلول ها اسیر
وزنه سنگین آهنین رنجور پیر
در نمور کنج زندان ماندگان
روشنایی لا نسیمی دل فغان
آن چنان عاجز نه سودی لا زیان
خیر و نفعی لا و لا زندانیان
جود و احسان از تو خالق ربنا
داده ای نعمت تو ما را ای خدا
ای منزه مقتدر پروردگار
رحمتی بر ما بشر ای کردگار
بر محمد آل او بس بی کران
بر مسلمان شیعه ده ای مهربان
ولی اله بایبوردی
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده
وبلاگ اشعار ولی اله بایبوردی
