اشعار ولی اله بایبوردی

قرائت آن نمازی را به پاکی به دور از هر گناهی ای که خاکیفقیری را حمایت هر زمانی زکاتی فطره ای بخشی نه باکی

۰ ۹۲

به امیدی چرا نومید جانا به غیر از او خدایی لا به هر جابه هر جایی هویدا آن خدایی به یکتایی زبانزد او که یکتا

۰ ۱۰۸

کلامی را که از ما بشنوی هان ببندی کار و آن را نقل هر آنخدا یاور کسانی باشد ای دوست به ابلاغی کنی ارشاد انسان

۰ ۱۰۶

به یادم باش یاد آور دگر را برایت سود عاید ای که داناخدایی لم یلد یولد خدایی تمامی کائناتی خلق بر ما

۰ ۷۸

با گذر ایام آید داد رس او ولی از اولیا دینی نه کسخون ها جاری زمین را پاک او بهترین خلقی هم او فریاد رس

۰ ۲۹۸

بین خلقی صلح کی ای عارفا خون دل خوردم به کی در انزوانازنین خالق تو دانایی به غیب کی شهودی خلق گیتی را رها

۰ ۸۸

ینظرواالمؤمن به نورالله را یاد آور آیه صادر از خداحدّ ایمان علم و بینایی ببین قلب هر آگاه را بخشد ضیا

۰ ۹۷

در گوشه ای نشسته ببودم که این ندا آمد به گوش من که بیا در کنار مازائر شویم قبر امامی که هشتمین ثامن حُجج علی شد و سلطان دین رضا

۰ ۷۷

چو دیدی داد رس فریاد رس لا گره کاری چنان محکم گره هاتوسّل بر کسی کن نازنین دهر تو را یاری کند دور از بلایا

۰ ۹۶

امامی یازده را آن زمانی به خاطر آخرت دنیا بخوانیبرایت یاوری گردد رهایی ز آتش اخروی دور ای فلانی

۰ ۷۲

نقی را یاد علی را خاطر آور عطایی را کنی احسان که باوردمی احسان برایت حُسن هایی تو را پاداش هایی ای دلاور

۰ ۹۰

عرضه بر ما شیعیان اعمال را صبح و شامی عرضه بر ما عارفاحُسن پاداشی برایش دادنی گر گناهی عفو خواهیم از خدا

۰ ۸۶

همچو مهری آسمانی تابناک بین خلقی آفتابی مرد پاکیاد کن از هشتمین مولای خود یار محرومین ضعیفی روی خاک

۰ ۱۰۲

بر امامی مهربانی ها سلام ضامنی آهو بشد ای خوش کلامهر کجایی حقّ مطلب را ادا بیت اهلی را کنی یاد احترام

۰ ۱۱۸

کبریا بارگاه را کوبی واسط الفیض فرد را جوییپل شود بین او و تو جانا استجابت دعا به هر کویی

۰ ۷۷

کعبه بشد قبله تمامی بشر حافظ آن قبله شوی از خطرکعبه به گل سنگ خودی را نما کعبه دل پاک به دور از شرر

۰ ۸۸

اسمای هزار و یک تطابق به رضا از شمس شموس یاد راضی به قضاآن حجّت حق میان بشر همچون مهر انداخته سایه پرچمش بر سر ما

۰ ۸۷

علم را معدن به حلمی رونما ای بشر ما با علومی آشنابا علومی آسمانی ارتباط گر زمینی آسمانی فکرها

۰ ۸۶

آید ندا از آسمان بشنو پیام آشناای آشنا در بین ما بس مژده آید پیر ماانوار رحمت می رسد مردم به ما از آسماندوری ز غم شادی کنان همراه آید رهنماهر چند آشوبی به پا خلقی هراسا...

۰ ۸۲

گلشنی خاک تیره با گل ها زیوری شد به خاک جلوه نماای بشر خاک گویمت بشنو زینتی جامه شد تو را تقوا

۰ ۷۱

نه کم از ولی تو بدان جهان چه بگویمت ز علی عیانکه وصی نبی بشدش علی به ولایتش نظری همان

۰ ۲۷۰

باب اخلاص روی خلق گشا جامه تقوا بپوش لا که جفاآزمون آدمی به هر حالی عزم جزمی کنی رها ز خطا

۰ ۱۱۲

چسان گرد عصیان تکانی دلامرا یاد ده از بلایا رهانگاهی کنی فصل پاییز راتکانی خوری برگ ریزان تو را

۰ ۸۵

پناهی ندارم تویی جان پناه مرا یاوری باش دور از گناهمصایب به هر لحظه گردد بزرگ خدایا به احوال ملّت نگاه

۰ ۷۶